بغض زندگیم

دلم میخواد عاشق بشم، ولی نمیخوام عشق دوم کسی باشم.. دلم میخواد با یکی صحبت کنم، ولی نمیخوام سربارِ کسی باشم.. دلم میخواد دستای یکی رو بگیرم، ولی نمیخوام دستاش سرد! باشه.. دلم میخواد یکی بود که تا آخرش میموند؛ دلم میخواد و همچنانم میخواد.....

باز دیدن همان صحنه که لحظه دیدنش، جهان برای ثانیه ای ایستاده برایشان اشک می ریخت! لحظه ای که تمام هستی با همه عظمتش در مقابل چشمانم فقط در همین دو نفر خلاصه میشد.. دونفر که همزمان ترحم هزاران رهگذر در پی شان بود و کاری از دستِ کسی بر نمی آمد.. خدایا خودت کاری بکن......

گاهی وقتا آدم تو یه دوراهی قرار میگیره که انتخاب بینشون خیلی سخت میشه. عقل یک چیز حکم میکنه، دلت یه چیز دیگه، ولی از یه چیزی که همیشه ازش بدم میومده همین "مابین" بودنِ.. یا رومی روم یا زنگی زنگ باش.. xa0 تنها چیزی که میدونم اینه که باید بیشتر بخونم.. بخونم و بخونم تا به احساسم غلبه کنم.....

و از خوشی های روزگار اینکه؛ گوشیت همیشه شارژ داره :)) xa0 بیشتر البته از خوبی های تنهاییِ.....

حوصلم سر رفت بس که صفحه های مجازی رو بالا و پایین کردم.. از تلگرام به اینستا؛ از اینستا به لاین؛ آخر سرم هیچی.. حالا هم رسیدم به نقطه پایان دنیای مجازیم.. جایی که همه عُقده ها رو سرش خراب میشه.. از هر جای این دنیای مجازی هم که بیزار باشم، وبلاگم اما از این قاعده مُستثناست.. آهنگِ وب رو که گوش میدم بی اختیار دوست دارم بنویسم.. فعلا برای من وبلاگ امن ترین جایِ جهانِ!... xa0 +تنهایی زیادیشم خوب نیست.....

آینده را دوست ندارم.. آینده بدون این اتفاق را دوست ندارم.. تمامی راه ها را در ذهنِ خیال بافِ خودم رفتم و برگشتم، (گر چه تمام این سال ها خود عینِ واقعیت است) افسوس که چیزی جز سختی، غصه و تنهایی دیگر چیزی درونش جان نمی گرفت، همین جانِ نصف و نیمه را هم از منِ بی رمق می گرفت.. ایستاده بودم بر بلندای قله غرور! و نظاره میکردم این روزهای لعنتی را.. و زیر لب زمزمه که: گله دارد از زندگانیم جوانیم.... شرمنده جوانی از این زندگانیم... xa0 دیگرم بس است، کمی آرامش برایم تجویز کن.. xa0...