21

زندگیم در برابر جوانیم هیچ حرفی برای گفتن ندارد..

چه کسی میداند،

شاید این شروع دوباره،

سرآغاز فصلِ جدیدی از زندگی شد..

همانند سالهای گذشته ام،

که به سانِ یک کابوس بود، در روشنایی روز..

و من هر لحظه از ترسِ این کابوس،

خواب را به چشمانم حرام کرده بودم،

که شاید،

که شاید،

زندگی مجالی دوباره به من بدهد...

بغض زندگیم...